1 . رزق در لغت:

رزق به معنای روزی و عطای دائمی می باشد، حال چه دنیوی و چه اخروی و چه مادی و چه معنوی باشد رزق می‌گویند. در قرآن شریف به نبوت و معرفت نیز رزق گفته شده است.[1]

2 . پیش فرض و جواب اولی:

گفت آری گر توکل رَهبرست                   این سبب هم سنّت پیغمبرست

گفت پیغمبر به آواز بلند                        با توکل زانوی اشتر ببند

رَمز اَلکاسب جیب الله شنو                    از توکل در سبب کاهل مشو[2]