مباهله، قصه روبه رویی همه انوار الهی با همه ظلمت ها بود.  روزی که خورشید عالم تاب با ماه و ستارگانش به برای مقابله با تاریکی ظلمانی می روند. امروز پیامبر با تمام داشته های خود برای مباهله می رود و در این میان علی(ع) را « انفسنا» می خواند. به راستی چه کسی غیر از علی(ع) می تواند جان پیامبر باشد؟ چه کسی می تواند روح پیامبر باشد جز آن دلیر مردی که فاتح خیبر است.
کسی جان و روح پیامبر است که شریک دعوت عظیم، شریک دیده ها و شنیده ها و نزول کلام الهی و فرود جبرئئل در غار حرا باشد. پس چه کسی بهتر از علی؟ چه کسی می تواند از فاطمه (س) و میوه های قلبش مظلوم تر باشد و خدا صدای کدام پاک ترین ها را زودتر از صدای فاطمه(س)، حسن(ع) و حسین(ع) اجابت می کند.
امروز، جلال  و شو کت خداوندی برای اثبات رسالت محمد(ص) و ولایت علی (ع) است که شکوه و عظمت این  روز روشنای سال های بی قراری ما است.
وچه زیبا خداوند در کلام نورانی اش بر قلب طاهر پیامبر(ص) فرستاد که: «خداوند می خواهد پلیدی و ناپاکی را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد» و بیش از هزار سال است که مباهله، حقیقت همیشه جاوید اثبات نبوت و ولایت ماند.
امروز آنان که رسول (ص) را به مباهله دعوت کردند نمی دانستند دستان بهاری و نفس میحایی رسول جان ها هر خزان سرد و برگ ریز تاریخ را محو می کند. به یقین آنان نمی دانستند که قدم های تو بر عرش استوار است و دلت درست مثل زمانی که ابراهیم بت های بت خانه را شکست نمی لرزد، دلت نمی لزد مثل روزی که ابراهیم در آتش بود، دلت نمی لرزد چون علی(ع) هارون است برای تو واین چیزی است که دیگران نمی دانند.
امروز با تکیه بر وعده صادق خداوند آنان که چشم بر حقانیتت بسته اند و فهمی از منطق ندارند را برای مباهله فراخوان تا بدانند که سلول سلول این هستی گواه حقانیتت هستند.
دعوت کن همه را، تا بخوانند حقیقت را از عمق نگاهت و ببیند که دستان حق در دستان توست. دعوت کن خانواده خورشیدی ات را تاریکی و بهتانشان با نگاه فاطمه (س) و فرزندانش به حقیقتی صادق مبدل کنی.
بگذار که امروز دخترت همراه با ولی، همراه با میوه های دلش دست تکان دهند و نفرین کنند این قوم کج فهم را، تا تاریخ شاهد سقیفه نباشد، تا تاریخ شاهد دستان پلید مغیره نباشد، شاهد سرخی عاشورا و حلقومی بریده نباشد.
مگر نه این که همراهان تو سندهای زنده لطف الهی بر زمینیانند؟ تو را چه باک که هستی ات گره خورده به حبل‏المتین، به عروه الوثقی، به خدا... .
امروز نه تنها مسیحیان نجران با دیدن تو و خانوادت قلبشان لرزید و فهمیدند اگر حتی حسین(ع) که کوچکترین عضو خانواده بود، لب باز کند تمام هستی می لرزد، بلکه تاریخ فهمید با نور نمی توان مباهله کرد.
امروز همه فهمیدند که فرزندان تو آبروی زمین هستند، آنان پایه های آفرینش هستند که اگر قلبشان بلرزد و نفرین کنند هستی تلی از خاکستر می شود.
نسیم روح نواز مهربانی و بزرگی خاندانت چنان وزید که روح تمام کاکتوس های خشک و سخت نجرانی را به دشتی از یاس مبدل کرد... .
هزار سال است که مفتخریم که پیرو آخرین فرستاده ایم، مسروریم که شیعه و محب علی(ع) هستیم و تاج بندگی ما عشق حسین (ع) است که با روح و جان ما عجین شده است.
هزار سال است که افتخارمان شده  که نور از مناظره نترسید و نلرزید. مباهله که می آید قلبمان به شوق می تپد و یقینمان در شیعه بودنمان بیشتر می شود.
زینب زراعت پیشه